3573. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدَّارِمِيُّ، أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، عَنِ ابْنِ ثَوْبَانَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ مَكْحُولٍ، عَنْ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ، أَنَّ عُبَادَةَ بْنَ الصَّامِتِ، حَدَّثَهُمْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَا عَلَى الأَرْضِ مُسْلِمٌ يَدْعُو اللَّهَ بِدَعْوَةٍ إِلاَّ آتَاهُ اللَّهُ إِيَّاهَا أَوْ صَرَفَ عَنْهُ مِنَ السُّوءِ مِثْلَهَا مَا لَمْ يَدْعُ بِمَأْثَمٍ أَوْ قَطِيعَةِ رَحِمٍ " . فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ إِذًا نُكْثِرَ . قَالَ " اللَّهُ أَكْثَرُ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ وَابْنُ ثَوْبَانَ هُوَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ ثَابِتِ بْنِ ثَوْبَانَ الْعَابِدُ الشَّامِيُّ .
Abdullah b. Abdurrahman ed-Dârimî bize anlattı; Muhammed b. Yusuf bize haber verdi; İbn Sevbân’dan; babasından; Mekhûl’den; Cübeyr b. Nüfeyr’den; Ubâde b. Sâmit’in onlara anlattığına göre Resûlullah (sallallâhu aleyhi ve sellem) şöyle buyurmuştur: “Yeryüzünde Allah’a dua eden hiçbir Müslüman yoktur ki Allah, günah işlemek veya akrabalık bağlarını koparmak için dua etmediği sürece, ya istediğini ona versin ya da onun dengi bir kötülüğü ondan uzaklaştırmasın.” Topluluktan bir adam: “Öyleyse (duayı) çoğaltırız” dedi. Resûlullah (sallallâhu aleyhi ve sellem) buyurdu ki: “Allah daha çok (verir).” Ebû Îsâ dedi ki: Bu hadis bu vecihten hasen sahih gariptir. İbn Sevbân, Abdurrahman b. Sâbit b. Sevbân’dır; Şamlı âbittir.