3578. Hadis
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ، عَنْ عُمَارَةَ بْنِ خُزَيْمَةَ بْنِ ثَابِتٍ، عَنْ عُثْمَانَ بْنِ حُنَيْفٍ، أَنَّ رَجُلاً، ضَرِيرَ الْبَصَرِ أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يُعَافِيَنِي . قَالَ " إِنْ شِئْتَ دَعَوْتُ وَإِنْ شِئْتَ صَبَرْتَ فَهُوَ خَيْرٌ لَكَ " . قَالَ فَادْعُهُ . قَالَ فَأَمَرَهُ أَنْ يَتَوَضَّأَ فَيُحْسِنَ وُضُوءَهُ وَيَدْعُوَ بِهَذَا الدُّعَاءِ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ وَأَتَوَجَّهُ إِلَيْكَ بِنَبِيِّكَ مُحَمَّدٍ نَبِيِّ الرَّحْمَةِ إِنِّي تَوَجَّهْتُ بِكَ إِلَى رَبِّي فِي حَاجَتِي هَذِهِ لِتُقْضَى لِي اللَّهُمَّ فَشَفِّعْهُ فِيَّ " . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ مِنْ حَدِيثِ أَبِي جَعْفَرٍ وَهُوَ غَيْرُ الْخَطْمِيِّ وَعُثْمَانُ بْنُ حُنَيْفٍ هُوَ أَخُو سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ .
Mahmud b. Gaylân bize anlattı; Osman b. Ömer bize anlattı; Şu’be bize anlattı; Ebû Ca’fer’den; Umâre b. Huzeyme b. Sâbit’ten; Osman b. Huneyf’ten nakledildiğine göre: Gözleri görmeyen bir adam Nebi (sallallâhu aleyhi ve sellem)’e geldi ve “Bana afiyet vermesi için Allah’a dua et” dedi. (Nebi) şöyle buyurdu: “Dilersen dua ederim, dilersen sabredersin; bu senin için daha hayırlıdır.” Adam: “O’na dua et” dedi. Bunun üzerine (Nebi) ona abdest almasını ve abdestini güzelce yapmasını, sonra da şu duayı okumasını emretti: “Allah’ım! Senden istiyorum ve rahmet peygamberi olan Nebin Muhammed ile sana yöneliyorum. (Ya Muhammed!) Bu ihtiyacımın giderilmesi için seninle Rabbime yöneldim. Allah’ım! Onu hakkımda şefaatçi kıl.” Ebû Îsâ dedi ki: Bu hadis hasen sahih gariptir. Bunu sadece Ebû Ca’fer hadisinden bu vecihten biliyoruz. O, (Ebû Ca’fer) el-Hatmî değildir. Osman b. Huneyf, Sehl b. Huneyf’in kardeşidir.