3632. Hadis
حَدَّثَنَا الأَنْصَارِيُّ، إِسْحَاقُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ بُكَيْرٍ، أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ، حَدَّثَنِي الزُّهْرِيُّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا قَالَتْ أَوَّلُ مَا ابْتُدِئَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنَ النُّبُوَّةِ حِينَ أَرَادَ اللَّهُ كَرَامَتَهُ وَرَحْمَةَ الْعِبَادِ بِهِ أَنْ لاَ يَرَى شَيْئًا إِلاَّ جَاءَتْ مِثْلَ فَلَقِ الصُّبْحِ فَمَكَثَ عَلَى ذَلِكَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَمْكُثَ وَحُبِّبَ إِلَيْهِ الْخَلْوَةُ فَلَمْ يَكُنْ شَيْءٌ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنْ أَنْ يَخْلُوَ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ .
el-Ensârî İshak b. Mûsâ bize anlattı; Yunus b. Bükeyr bize anlattı; Muhammed b. İshâk bize haber verdi; Zührî bana anlattı; Urve’den; Âişe’den (radıyallahu anhâ) nakledildiğine göre şöyle demiştir: “Allah ona ikram etmeyi ve onun vasıtasıyla kullara rahmet etmeyi dilediğinde, Resûlullah’ın (sallallâhu aleyhi ve sellem) nübüvvetinin ilk başlangıcı şöyle oldu: (Uykuda) hiçbir rüya görmezdi ki sabahın aydınlığı gibi (apaçık gerçekleşmiş olarak) çıkmasın. Allah’ın dilediği bir süre bu hal üzere kaldı. Ve kendisine yalnız kalmak (halvet) sevdirildi. Artık onun için yalnız kalmaktan daha sevimli bir şey yoktu.” (Ebû Îsâ) dedi ki: Bu hadis hasen gariptir.