3648. Hadis
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ، عَنْ أَبِي يُونُسَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ مَا رَأَيْتُ شَيْئًا أَحْسَنَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَأَنَّ الشَّمْسَ تَجْرِي فِي وَجْهِهِ وَمَا رَأَيْتُ أَحَدًا أَسْرَعَ فِي مَشْيِهِ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَأَنَّمَا الأَرْضُ تُطْوَى لَهُ إِنَّا لَنُجْهِدُ أَنْفُسَنَا وَإِنَّهُ لَغَيْرُ مُكْتَرِثٍ . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ .
Bize Kuteybe anlattı; bize İbn Lehia, Ebu Yunus'tan, o da Ebu Hureyre'den naklederek haber verdi. Ebu Hureyre şöyle dedi: “Resûlullah (sallallâhu aleyhi ve sellem)'den daha güzel bir şey görmedim; sanki güneş onun yüzünde akıp gidiyordu (parlıyordu). Yürüyüşünde Resûlullah (sallallâhu aleyhi ve sellem)'den daha hızlı olan birini de görmedim; sanki yeryüzü onun için dürülüyordu. Biz (ona yetişmek için) kendimizi zorlardık, o ise hiç aldırmazdı (normal yürüyüşüne devam ederdi).” Ebu İsa dedi ki: Bu hadis gariptir.