541. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى بْنُ وَاصِلِ بْنِ عَبْدِ الأَعْلَى الْكُوفِيُّ، وَأَبُو زُرْعَةَ قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّلْتِ، عَنْ فُلَيْحِ بْنِ سُلَيْمَانَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْحَارِثِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا خَرَجَ يَوْمَ الْعِيدِ فِي طَرِيقٍ رَجَعَ فِي غَيْرِهِ . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ وَأَبِي رَافِعٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَحَدِيثُ أَبِي هُرَيْرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ . وَرَوَى أَبُو تُمَيْلَةَ وَيُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ فُلَيْحِ بْنِ سُلَيْمَانَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْحَارِثِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ . قَالَ وَقَدِ اسْتَحَبَّ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ لِلإِمَامِ إِذَا خَرَجَ فِي طَرِيقٍ أَنْ يَرْجِعَ فِي غَيْرِهِ اتِّبَاعًا لِهَذَا الْحَدِيثِ وَهُوَ قَوْلُ الشَّافِعِيِّ . وَحَدِيثُ جَابِرٍ كَأَنَّهُ أَصَحُّ .
Abdula'lâ b. Vâsıl b. Abdula'lâ el-Kûfî ve Ebû Zür'a, Muhammed b. Salt, Füleyh b. Süleyman ve Saîd b. Hâris vasıtasıyla Ebû Hüreyre'den rivayet ettiklerine göre o şöyle demiştir: "Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem bayram günü [namaza giderken] bir yoldan çıktığında, başka bir yoldan dönerdi." Ebû Îsâ dedi ki: Bu konuda Abdullah b. Ömer ve Ebû Râfi'den de hadis rivayet edilmiştir. Ebû Îsâ dedi ki: Ebû Hüreyre hadisi hasen garibtir. Ebû Tümeyle ve Yûnus b. Muhammed bu hadisi Füleyh b. Süleyman ve Saîd b. Hâris vasıtasıyla Câbir b. Abdullah'tan rivayet etmişlerdir. Bazı ilim ehli bu hadise uyarak imamın bir yoldan çıktığında başka bir yoldan dönmesini müstehab görmüşlerdir. Bu, Şâfiî'nin görüşüdür. Câbir hadisi sanki daha sahihtir.