753. Hadis
حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ إِسْحَاقَ الْهَمْدَانِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ عَاشُورَاءُ يَوْمًا تَصُومُهُ قُرَيْشٌ فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَصُومُهُ فَلَمَّا قَدِمَ الْمَدِينَةَ صَامَهُ وَأَمَرَ النَّاسَ بِصِيَامِهِ فَلَمَّا افْتُرِضَ رَمَضَانُ كَانَ رَمَضَانُ هُوَ الْفَرِيضَةَ وَتَرَكَ عَاشُورَاءَ فَمَنْ شَاءَ صَامَهُ وَمَنْ شَاءَ تَرَكَهُ . وَفِي الْبَابِ عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ وَقَيْسِ بْنِ سَعْدٍ وَجَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ وَابْنِ عُمَرَ وَمُعَاوِيَةَ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَالْعَمَلُ عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ عَلَى حَدِيثِ عَائِشَةَ وَهُوَ حَدِيثٌ صَحِيحٌ لاَ يَرَوْنَ صِيَامَ يَوْمِ عَاشُورَاءَ وَاجِبًا إِلاَّ مَنْ رَغِبَ فِي صِيَامِهِ لِمَا ذُكِرَ فِيهِ مِنَ الْفَضْلِ .
Bize Hârûn b. İshâk el-Hemdânî anlattı; dedi ki: Bize Abde b. Süleymân anlattı; Hişâm b. Urve’den; babasından; Âişe’den rivayet ettiğine göre şöyle demiştir: “Aşure, Kureyş’in Cahiliye döneminde oruç tuttuğu bir gündü. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem de o gün oruç tutardı. Medine’ye geldiğinde de o gün oruç tuttu ve insanlara (o gün) oruç tutmalarını emretti. Ramazan orucu farz kılınınca farz olan (oruç) Ramazan oldu ve Aşure’yi (farz olarak tutmayı) terk etti. Artık dileyen onu tuttu, dileyen terk etti.” Ebû Îsâ dedi ki: Bu konuda İbn Mes’ûd, Kays b. Sa’d, Câbir b. Semüre, İbn Ömer ve Muâviye’den de hadis rivayet edilmiştir. Ebû Îsâ dedi ki: İlim ehli katında uygulama Âişe hadisi üzerinedir ve bu sahih bir hadistir. Onlar Aşure günü orucunu vacip (farz) görmezler; ancak onda zikredilen faziletten dolayı onu tutmak isteyene (müstehabtır).